Ik teken al zolang ik me kan herinneren. Op school stonden mijn schriftjes vaak voller met tekeningen dan met aantekeningen. Wat begon uit verveling, groeide uit tot iets waar ik nog steeds helemaal in kan verdwijne

Mijn werk ontstaat vanuit intuïtie. Meestal begin ik zonder een vastomlijnd plan. Een eerste lijn, een kleur of een onverwachte vorm vormt het vertrekpunt van een proces waarin het beeld zichzelf langzaam prijsgeeft. Tijdens het maken zoek ik niet naar een vooraf bedacht antwoord, maar naar de logica die binnen het werk zelf ontstaat.

Organische vormen groeien, versmelten en veranderen voortdurend van gedaante. Grenzen tussen mens, dier, plant en object lossen op, waardoor nieuwe figuren en werelden ontstaan. Ik zie een schilderij niet als een stilstaand beeld, maar als een moment binnen een voortdurende ontwikkeling.

Mijn inspiratie komt uit veel verschillende richtingen: striptekeningen, street art, Afrikaanse maskers, muziek, natuur, gesprekken en toevallige observaties. Die indrukken neem ik niet letterlijk over, maar vormen een aanleiding om verder te bouwen aan een eigen visuele wereld. Tijdens het werken laat ik ruimte voor toeval en onverwachte wendingen. Juist die momenten zorgen vaak voor de meest verrassende ontdekkingen.

Ik werk zowel op papier als op doek en wissel af tussen balpen, potlood, acrylverf en digitale technieken. Het materiaal bepaalt mede hoe een beeld zich ontwikkelt, maar de tekening blijft vrijwel altijd de basis. Ook wanneer ik schilder, denk ik in lijnen. Schilderen en tekenen zijn voor mij geen gescheiden disciplines, maar verschillende manieren om dezelfde beeldtaal te onderzoeken.

Ik studeerde aan de Vrije Academie in Den Haag en volgde de opleiding Beeldende Vorming aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Naast mijn kunstenaarschap werk ik als sociaal begeleider. In beide werelden begint alles met aandachtig kijken. Naar mensen, naar gedrag en naar wat zich onder de oppervlakte afspeelt.

Ik hoop dat mijn werk uitnodigt tot langzaam kijken. Niet om één betekenis te vinden, maar om steeds opnieuw verbanden, figuren en verhalen te ontdekken. Zoals mijn beelden voortdurend in beweging zijn, mag ook de blik van de toeschouwer blijven veranderen.

Na mijn studie had ik de droom om door te breken als kunstenaar. Inmiddels heb ik een gezin, een baan en een druk leven. Daardoor is de tijd om te tekenen schaarser geworden. Misschien is dat juist de reden dat ik er tegenwoordig nog meer van geniet. Niet omdat het moet, maar omdat ik het simpelweg niet kan laten.